Tijd-kunst 1: Christine de Boom

Voor Christine de Boom doet een foto nooit recht aan de gelijktijdigheid van onze  werkelijkheid.

Het werk is verschillend, de thematiek is verwant. Christine de Boom en Ingeborg Rauss houden zich alle twee bezig met het thema tijd. Deel 1: de simultaan-kunst van Christine de Boom.

Het werk van de Duitse Christine de Boom en de Oostenrijkse Ingeborg Rauss vraagt erom ze met elkaar in verband te brengen. Beide vrouwen hebben hun artistieke sporen meer dan verdiend met tentoonstellingen in galeries, musea en op internationale beurzen. Ieder van hun kunstwerken op zich fascineert meteen.

Figuratie
Het werk zelf van Christine de Boom en Ingeborg Rauss lijkt op het eerste gezicht verder niet veel met elkaar gemeen te hebben. In hun beeldtaal laten beide kunstenaressen weliswaar de figuratie in hun werk niet helemaal los zoals de meeste van onze kunstenaars dat wel doen. Maar daar houden de uiterlijke overeenkomsten wel op. Wat beider werk echter inhoudelijk bindt, is het thema tijd.

Reflectie op deze tijd
Op het tweede gezicht namelijk daagt de kunst van Christine en Ingeborg toeschouwers uit na te denken over hetzelfde fenomeen; de tijd. Beiden houden zich in hun werk bezig met vraag welke betekenis de tijd waarin we leven heeft voor ons. Hun kunst reflecteert op onze tijd, maar ieder op geheel eigen wijze.

Foto-schilderij
Christine de Boom is professioneel opgeleid fotografe. Het materiaal voor de kunstwerken zijn haar eigen foto’s waarvan ze er voor een werk vaak meerdere digitaal over elkaar legt en vervolgens op alu-dibond afdrukt. Deze over elkaar liggende afbeeldingen beschildert zij met acrylverf waarna ze op het foto-schilderij een waslaagje aanbrengt. De kleur van de werken houdt zij grijs of blauw van toon.

Het is alsof we terugkijken op iets wat we eerder beleefd hebben en zich ondertussen heeft vermengd met andere herinneringen

Thema gelijktijdigheid
Volgens Christine is het kenmerkende van onze tijd dat wij allen in een wereld leven waarin we gelijktijdig plaatsvindende gebeurtenissen waarnemen en beleven. De betekenis van deze karakteristiek van ons heden onderzoekt zij in haar werk. Foto’s waarmee wij iedere dag worden overstelpt, zijn altijd een momentopname van de werkelijkheid. Maar voor Christine doet een foto op zich nooit recht aan onze werkelijkheid die gekarakteriseerd wordt door gelijktijdigheid.

foto-schilderij gelijktijdigheid herinneringen tijd dibond

Christine de Boom: Der Weg in die Stadt (Bäume der Zeit), digitale schilderkunst en fotografie op dibond, 80 x 100 cm (2016), €1.440,00

Sfeer van droom
We zien altijd meerdere beeldmomenten en -fragmenten door en over elkaar heen. Door de grijze of blauwe kleur lopen de fotobeelden in elkaar over, zijn ze niet van elkaar te onderscheiden en verdwijnt de scherpte. Ze roepen daardoor de sfeer op van een herinnering of een droom. Het is alsof we terugkijken op iets wat we eerder beleefd hebben en zich ondertussen heeft vermengd met andere herinneringen.

Tussenruimte
Al deze beelden in ons vragen om betekenisgeving. De eerste, prille vorm daarvan is het zoeken naar een nieuwe orde, nieuwe verbanden, accenten en samenhangen. Dat doet Christine met de verf. Tussen fotobeelden en de later aangebrachte verf ontstaat een afstand of een tussenruimte. Die afstand wordt nog eens versterkt door de als laatste materiaal opgebrachte waslaag. Met die ruimte biedt Christine de toeschouwer maar ook zichzelf de mogelijkheid over de verhouding tussen het onmiddellijk beleefde en de later met verf aangebrachte verbanden na te denken.

Bomen van de Tijd
Zij noemt veel van haar werken Bomen van de Tijd (Bäume der Zeit). Die titel verwijst naar de bomen die op de foto’s een prominente plek hebben en kan een speelse verwijzing zijn naar haar achternaam. Maar ze maakt ons met deze titel ook duidelijk dat het organisch gegroeide (waarvoor tijd nodig is) kunstwerken zijn die ons ertoe verlokken te reflecteren over onze tijd en de wijze waarop de tijd als ordeningsprincipe in ons werkt.

Kijktip
De laatste grote tentoonstelling waaraan Christine de Boom deelnam, heette Luftlinie en was tot half april 2018 te zien in het Kunstmuseum Ahrenshoop in Mecklenburg-Vorpommern (D). Een tv-reportage over deze tentoonstelling kan je terugvinden op NDR.de.

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.